Türkiye 31 Temmuz 1959 tarihinde o zamanki adı (AET) olan Avrupa Birliğine girmek için müracaat etmiş, kendisine böyle bir rol biçtirilmiş ve kendisini sınırlamıştır. Sanki dünyada AB dışında bir alternatif yokmuş gibi platonik bir aşka tutulmuş, AB'de bunu 66 yıldan beri tepe tepe kullanıyor.

Şu anda AB'nin ülke sayısı 27 olmuş. Yani bizim müracaatımızdan sonra 21 ülke daha bu birliğe alınmış, ancak Türkiye kapıda bekletiliyor. Neredeyse bir Asra yaklaşıyor. Her alanda bizden geride olan, hatta Avrupa ile kara sınırı bile bulunmayan Güney Kıbrıs' ı bile hemen kabul eden, hiçbir şarta bakmayan AB, sıra Türkiye'ye gelince kırk dereden su getirtiyor.

Yok arkadaş, bu AB hayali artık milleti rencide etmeye başladı. Onlarla ekonomik ve uluslararası ilişkileri kesmeyelim, ancak alternatifleri hem oluşturalım, hem de dile getirelim. Onlar olmazsa dünya'nın sonu değil. Zaten şimdiye kadar bu hayal bizi hep geride bıraktı. Hayalinin bile faturası ağır oldu. Kapıda dilenci gibi kaldık.

6 Mart 1995'de imzalanan ve 1 Ocak 1996'da yürürlüğe giren Gümrük Birliği antlaşması da bizim aleyhimize işledi. Kendi yerli ve milli sanayimizi güçlendirmemize engel oldu. Madden ve manen devamlı kaybeden taraf biz olduk. Ancak; Gümrük Birliğinin bize faydalı olduğu masalları ile sürekli beynimizi yıkamaya devam ediyorlar. Öyle bir birlik ki; AB, üçüncü ülkelerle bir Gümrük Birliği antlaşması imzalarsa, o ülkelerin ürünleri de bizim ülkemize gümrüksüz girebiliyor, ancak bizim ürünlerimiz o ülkelere; Kanada ve Güney Kore gibi ülkelere gümrüksüz giremiyor.

Avrupa'lı diplomatların ve devlet adamlarının AB konusunda Türkiye için sarfettikleri sözler de insanı zıvanadan çıkarıyor.

Türkiye'deki ahlaki aşınmanın temel nedeni de Avrupalı olacağız diye bize söylenen ve dayatılan hayat tarzı, sahte kavram ve düşüncelerdir. Medeniyetimize kültürümüze ve örfümüze sırtımızı döndük, dini ve ahlakı değerlerimizi örseledik. Beynimiz işgale uğradı ve sudan çıkmış balığa döndük, çırpınıp duruyoruz.

Ekonomik olarak aleyhimize işleyen AB-TÜRKİYE ithalat- ihracat dengesi, bizim sanayi ve teknolojimizin de gelişmesini engellemiştir.

Şimdi ikili, bölgesel ve küresel farklı ufuklara açılalım.
Avrupa'ya şunu diyelim; ne zaman canınız isterse o zaman gelin görüşelim. Biz yolumuza devam ediyoruz.

Türkiye kendi küresel ekonomik, siyasi, askeri, finansal birliğini kurmalıdır. Başkalarının rencide edici tutum ve söylemlerini artık elinin tersiyle itmelidir. Kendimiz çalışacağız, kendimiz üreteceğiz ve kendi ürünlerimizi tüketeceğiz. Başkasının kayığına binmekle hiçbir şey kazanamayız, o kayıkta yolcu oluruz, kayıkçının kafası bozulunca bizi denize atar.

Biz binlerce yıllık devlet geleneğine ve muazzam bir tarihe sahip bir milletiz. Lider ülke olma yolunda cesaretle ilerlemeye devam etmeliyiz.
Kendi gemimizin kaptanı olmalıyız.